CD36 może determinować nasze pragnienie stosowania tłuszczów dietetycznych czesc 4

Alternatywnie internalizacja i generowanie wewnątrzkomórkowych pochodnych FA może być wymagane do transdukcji sygnału. CD36 został zidentyfikowany jako czynnik ułatwiający wychwyt FA przez wiązanie oleinianu sulfosukcynimidylu, reaktywnej pochodnej kwasu oleinowego i inhibitora transportu FA. Białko oczyszczone ze szczurzej tkanki tłuszczowej początkowo nazwano translokacją FA (FAT), a później zidentyfikowano jako szczurzy homolog CD36 (19). Ekspresja CD36 faworyzuje tkanki o wysokiej aktywności w strumieniu FA lub wykorzystaniu. Myszy CD36-null mają upośledzony wychwyt FA przez mięśnie i tkanki tłuszczowe i polegają na metabolizmie glukozy dla energii, co znajduje odzwierciedlenie w hipoglikemii na czczo (3, 18). Continue reading „CD36 może determinować nasze pragnienie stosowania tłuszczów dietetycznych czesc 4”

Za numerem 3 stoi koza: od Monty Hall do medycyny

W 18 wieku, Thomas Bayes opracował swoje twierdzenie o tytule, które uczy nas, że pretest prawdopodobieństwo może być zmieniona przez nowe informacje, takie jak gdy gospodarz gry Monty Hall ujawnił koza za jednym z pozostałych drzwi w Let s s Make A Deal. . Analiza bayesowska jest kluczową cechą wielu decyzji medycznych. W tym wydaniu JCI Lee i współpracownicy stosują tę koncepcję w chorobie zapalnej jelit w celu identyfikacji biomarkerów opartych na ekspresji genów o nasileniu choroby. Co ważne, te biomarkery umożliwiły podział pacjentów na dwie grupy: osoby o wysokim ryzyku nawrotu choroby lub konieczności stosowania leczenia immunosupresyjnego i osób z bardziej łagodnym przebiegiem choroby. Continue reading „Za numerem 3 stoi koza: od Monty Hall do medycyny”

Komórki B: nie są już obserwatorami w zwłóknieniu wątroby czesc 4

Autorzy wykazują, że około połowa populacji limfocytów wewnątrzwątrobowych (IH) zawiera funkcjonalnie funkcjonalne limfocyty B. Analizy przegrupowań VDJ dorosłych mysich komórek B IH ujawniły rozległe, nieodwzorowane (N, P) nukleotydowe dodatki w przeciwieństwie do kilku insercji obserwowanych w noworodkowych komórkach B, silnie sugerując, że komórki B wątroby należą do podzbioru B2 i reprezentują prawdziwe IH B populacja komórek. CCl4 stymuluje odpowiedź zapalną, która obejmuje wywołany przez TGF-. wzrost wytwarzania kolagenu typu I (7, 8). Aby zbadać rolę komórek B w uszkodzeniu i naprawie wątroby, Novobrantseva et al. Continue reading „Komórki B: nie są już obserwatorami w zwłóknieniu wątroby czesc 4”

Warianty genów raka piersi: oddzielanie szkodliwych od nieszkodliwych ad

Większość VUS to substytucje pojedynczych nukleotydów (zwane również allelami błędnymi), które prowadzą do pojedynczej zmiany aminokwasu. Niektóre mutacje typu missens wyraźnie zmieniają funkcje BRCA1, takie jak te, które występują w domenach palca RING lub BRC (BRCA) lub indukują przesunięcia ramek poprzez zmianę miejsc składania. Niestety, dla większości VUS nie jest znany wpływ na funkcję białka. Szacuje się, że około 10% osób poddawanych badaniom genetycznym mutacji BRCA1 i BRCA2 będzie miało VUS (6), z wyższym odsetkiem VUS w populacjach pochodzenia pozaeuropejskiego, w którym testowano mniej osób. Tak więc kobiety, które już odczuwają znaczny niepokój w związku z ryzykiem zachorowania na raka, otrzymują niejednoznaczne informacje, gdy dowiedzą się, że mają VUS BRCA. Continue reading „Warianty genów raka piersi: oddzielanie szkodliwych od nieszkodliwych ad”

Nalewka z hepcydyny wszystko leczy: potencjał dla terapeutów hepcydyny czesc 4

Docelowe dalsze mediatory wywołanej przez stan zapalny ekspresji hepcydyny, takie jak szlak sygnalizacji JAK / STAT, mogą również okazać się skuteczne w niedokrwistości stanu zapalnego. Podczas gdy inhibitory STAT3 hamują ekspresję hepcydyny in vitro, cytokina onkostatyna M, leptyna hormonowa i czynnik hamujący białaczkę cytokiny (LIF) wszystkie aktywują szlak STAT in vitro; Wykazano również, że onkostatyna M zwiększa ekspresję hepcydyny u myszy (11. 14). Figura Potencjalne sposoby, w których ekspresja i aktywność hepcydyny może być modulowana farmakologicznie. Na schemacie hepatocytów znajduje się kilka szlaków prowadzących do ekspresji hepcydyny. Continue reading „Nalewka z hepcydyny wszystko leczy: potencjał dla terapeutów hepcydyny czesc 4”

Warianty sekwencji MEF2A i choroba wieńcowa: zmiana serca ad

Delecja 21-bp w ramce została zidentyfikowana u jednej z dotkniętych osób z rodziny. Delecja 21 pb była również segregowana z chorobą w tej rodzinie; jednak ten wariant MEF2A został zidentyfikowany właśnie dlatego, że przebywał w dużym regionie, który jest ściśle związany z CAD i / lub MI w tej rodzinie, więc oczekuje się, że jego koagregacja ze stanem chorobowym dostarczy niewiele nowych informacji. W tym wstępnym raporcie delecja 21 pz była nieobecna u 119 niespokrewnionych osób z prawidłowymi angiogramami i stwierdzono, że zmienia ona zdolność białka MEF2A do aktywacji transkrypcji in vitro. Ta sama grupa opublikowała drugi artykuł (4), w którym badali gen MEF2A u 207 osób z CAD i 191 kontroli. Naukowcy odkryli 3 różne polimorfizmy pojedynczego nukleotydu białkowego u łącznie 4 pacjentów z CAD, a żaden z nich w grupie kontrolnej. Continue reading „Warianty sekwencji MEF2A i choroba wieńcowa: zmiana serca ad”

Solidny model in vivo dla ostrej białaczki limfoblastycznej prekursora komórek B ad 5

Wyprodukowaliśmy kilka solidnych modeli in vivo dla BCP ALL, z warunkową aktywacją E2A-PBX1, powodującą penetrację około 50% w wieku jednego roku (23). Kombinacja warunkowej aktywacji E2A-PBX1 i inaktywacji PAX5 zwiększyła penetrację do 100% przez 6 miesięcy życia. Co godne uwagi, ten model myszy dobrze odpowiada hipotezie roboczej opartej na badaniach sekwencjonowania u pacjentów z BCP ALL (17), z mutacjami zidentyfikowanymi w genach wpływających na samoodnawianie (E2A-PBX1), różnicowania komórek B (Pax5, Bcor) i sygnalizacji cytokinowej (Jak 1/3). Co ważne, infiltracja ośrodkowego układu nerwowego była obecna w modelach E2A-PBX1, co wskazuje, że mogą one być przydatne do badania białaczki CNS. Modele generowane przez Duque-Afonso i współpracowników na pewno będą interesujące dla społeczności badawczej ALL, ponieważ pozwalają na modelowanie BCP ALL u myszy z normalnym układem odpornościowym. Continue reading „Solidny model in vivo dla ostrej białaczki limfoblastycznej prekursora komórek B ad 5”

Określenie roli homeoproteiny Six1 w EMT i guzogeneza sutka

Geny Homeobox (Hox) kodują czynniki transkrypcyjne, które działają jako krytyczne regulatory wzrostu i różnicowania podczas embriogenezy. Podczas gdy w wielu badaniach zidentyfikowano zwiększoną ekspresję genów Hox w nowotworach, o wiele mniej wiadomo o mechanistycznej podstawie, dzięki której geny Hox ułatwiają rozwój nowotworu. W tym wydaniu JCI McCoy i współpracownicy wykazali, że transgeniczne myszy, które eksprymują homeoproteinę Six1 w komórkach nabłonka sutka, wykazują wzrost populacji komórek macierzystych / progenitorowych, a następnie rozwój guza, podczas gdy w osobnym badaniu Micalizzi i współpracownicy wykazują, że nadekspresja Six1 ułatwia przerzuty do komórek raka sutka, wywołując przemianę nabłonkowo-mezenchymalną (EMT) (patrz powiązane artykuły zaczynające się odpowiednio na stronach 2663 i 2678). Ich odkrycia sugerują, że Six1 jest centralnym mediatorem rozwoju raka piersi. Progresja raka piersi jest wysoce zorkiestrowanym procesem, który jest czymś więcej niż tylko nabyciem zwiększonej zdolności proliferacji komórkowej. Continue reading „Określenie roli homeoproteiny Six1 w EMT i guzogeneza sutka”

Mokre lub suche: labirynty wodne do przetłumaczenia dla myszy i ludzi czesc 4

Należy jednak zauważyć kilka kluczowych różnic w projektowaniu zadań. Jak już wspomniano, różnica w motywacyjnym pobudzeniu może leżeć u podstaw różnic w działaniu farmakologicznym (Tabela i Figura 1). Karl i wsp. (17) rozwiązali ten problem, wykorzystując zadanie serowe, wersję suchą . MWM, w którym myszy musiały pamiętać położenie nagrody żywności na okrągłej platformie. Continue reading „Mokre lub suche: labirynty wodne do przetłumaczenia dla myszy i ludzi czesc 4”

Komórki dendrytyczne i jelitowa flora bakteryjna: rola zlokalizowanych śluzówkowych odpowiedzi immunologicznych ad

Aby zbadać wytwarzanie IL-12 in situ w warunkach fizjologicznych, Becker i współpracownicy (9) opracowali transgeniczną mysz eksprymującą gen reporterowy pod kontrolą promotora podjednostki IL-12p40 (patrz ich artykuł w tym wydaniu JCI). Nieco niespodziewanie odkryli, że transkrypcja p40 jest ograniczona głównie do końcowego jelita krętego, gdzie jest wytwarzany przez podzestaw DC. Ostatnio stało się jasne, że p40 jest składnikiem nie tylko IL-12 (p40 / p35), ale także indukującej Th1 cytokiny IL-23 (p40 / p19) (10). Co uderzające, podwyższonej IL-12p40 w jelicie krętym, obserwowanej przez Becker i wsp., Towarzyszyło mRNA p19, ale nie p35 i zwiększone tworzenie kompleksu białkowego IL-23. IL-23 wytworzono w odpowiedzi na florę bakteryjną, ponieważ nie była wykrywalna w jelicie krętym myszy przebywających w warunkach wolnych od drobnoustrojów. Continue reading „Komórki dendrytyczne i jelitowa flora bakteryjna: rola zlokalizowanych śluzówkowych odpowiedzi immunologicznych ad”