Wzbogacanie genów

ZnalezioneWśród wzbogaconych genów ukierunkowanych na miRNA w szlaku rozwoju układu nerwowego były NLGN1 i NTF3. NLGN1 koduje neuroliginę 1, która jest postsynaptyczną cząsteczką adhezyjną zaangażowaną w regulację transmisji glutaminergicznej. Niedawno wykazano, że NLGN1 ulega ekspresji podczas chondrogenezy i wyznacza tożsamość komórkową chondrocytów stawowych.27 NTF3 koduje neurotrofinę-3, członka rodziny neurotrofin, która kontroluje przeżycie i różnicowanie neuronów ssaków. Białko jest blisko spokrewnione z czynnikiem wzrostu nerwów i neurotropowym czynnikiem pochodzenia mózgowego. W naszym zestawie danych priorytetowo traktowaliśmy gen NTF3 jako prawdopodobny cel miR-502-3 p i zaangażowany w patofizjologię OA. To odkąd NTF3 jest wysoce znacząco podwyższony (FC = 2,7, FDR = 6,6 × 10-6), a miR-502-3 p jest znacząco obniżony (FC = 0,8, FDR = 0,04) w uszkodzonej chrząstce OA, ekspresja NTF3 i miR -502-3 p było odwrotnie skorelowane (r = -0,57, p = 0,007), i są przewidywaną parą docelową mRNA-miRNA (wynik miTG = 0,473). Celowanie w takie dysfunkcjonalne oddziaływanie miRNA-mRNA może stanowić terapeutyczną obietnicę dla rozwoju przedklinicznego, na przykład poprzez zastosowanie miRNA naśladowców miR-502-3 p. Na przykładzie naszej funkcjonalnej walidacji bezpośrednie oddziaływanie docelowe miRNA-mRNA powinno być jednak starannie ocenione, na przykład, za pomocą testów lucyferazy. Ponadto, zalecamy, aby podejście oparte na systemach antyagomirowych lub transfekcjach miR naśladujących, a następnie sekwencjonowanie RNA, było podejmowane w celu uzyskania dokładnego zrozumienia wszystkich zaangażowanych mechanizmów biologicznych. Wreszcie, należy opracować narzędzia bioinformatyczne, które uwzględniają lub wykorzystują fakt, że sekwencja nasienia miRNA (nukleotydy 2 i 7) może być skierowana na region 3UTR wielu mRNA28 lub może wiązać się z innymi częściami gen. Razem, nasz interferome miRNA reprezentuje kompleksową spuściznę, aby bezpośrednio sondować interesujące miRNA z ich prawdopodobnymi szlakami sygnałowymi w dół, przewidywaniami celu i / lub doświadczalnymi walidacjami z odpowiednich baz danych. Fakt, że niektóre z tych narzędzi wykorzystują kryteria publikacji jako eksperymentalne walidacje par docelowych miRNA-mRNA, powinien podnieść świadomość, że może to zakłócić złożone interakcje docelowe miRA-mRNA, zamiast je oświetlać.

Regeneracja śródbłonka jako nowa strategia terapeutyczna ostrego uszkodzenia płuc

Ostre uszkodzenie płuc (ALI) charakteryzuje się napływem obfitego w białko płynu obrzękniętego do przestrzeni powietrznych ze względu na zwiększoną przepuszczalność bariery pęcherzykowo-włośniczkowej. Uważa się, że mediatory zapalne odgrywają kluczową rolę w patogenezie tego zaburzenia. W tym wydaniu JCI Zhao i in. donoszą, że czynnik transkrypcyjny M1 (FoxM1) typu widełkowego indukuje regenerację śródbłonka i tym samym przywraca funkcję bariery śródbłonka po ALI (patrz odnośny artykuł zaczynający się na stronie 2333). Ich odkrycia podnoszą intrygującą możliwość, że promowanie regeneracji śródbłonka może być nową strategią terapeutyczną dla ALI. Continue reading „Regeneracja śródbłonka jako nowa strategia terapeutyczna ostrego uszkodzenia płuc”

Immunoterapia anty-TNF i reaktywacja gruźlicy: ujawniono inny mechanizm cd

Czyniąc to, ujawniają to, co uważamy za nowy potencjalny mechanizm neutralizacji TNF w celu promowania postępu gruźlicy. Wcześniejsze badania na myszach i embrionach danio pręgowanych wykazały zmienny wzrost obciążenia prącia w nieobecności TNF, od małych zmian do wielu rzędów wielkości (10. 13). Obserwacje te wskazują, że TNF bezpośrednio przyczynia się do kontroli prątków w makrofagach ziarniaka (10) i może również działać pośrednio w celu powstrzymania wzrostu prątków poprzez modulację tworzenia i / lub utrzymywania ziarniaków. Dodatkowe dowody sugerują, że blokada TNF może upośledzać kontrolę prątków w wyniku działania na limfocyty T. Continue reading „Immunoterapia anty-TNF i reaktywacja gruźlicy: ujawniono inny mechanizm cd”

Alchemia naprawy ścięgien: elementarz dla szalonego naukowca (S) ad

Fasolki z kolei są połączone w wiązki przez epitenon, warstwa przylegająca do endotenonu, przez który krąży mikrokrążenie i zapewnia dostarczanie składników odżywczych (1, 2). W zależności od miejsca anatomicznego ścięgno może (np. Ścięgno zginacza ręki) lub nie (np. Ścięgno Achillesa) być umieszczone w pochwie maziowej (1, 2). Ontogeneza linii tenocytów dopiero zaczyna być rozumiana. Continue reading „Alchemia naprawy ścięgien: elementarz dla szalonego naukowca (S) ad”

Komórki dendrytyczne i jelitowa flora bakteryjna: rola zlokalizowanych śluzówkowych odpowiedzi immunologicznych ad 5

Dylemat dla osób stosujących układy modelowe u myszy do badania interakcji między jelitową florą bakteryjną a układem odpornościowym polega na tym, że pomimo rosnącej kontroli nad genetyną gospodarza, uzyskanej dzięki zastosowaniu myszy wsobnych ze zdefiniowanymi zmianami genetycznymi, nasza wiedza na temat składu i funkcji odpowiedniej flory jelitowej bakterii ogranicza się do zaledwie kilku bakterii. Ze względu na dużą różnorodność warunków mieszkaniowych mogą występować duże różnice w obrębie flory bakteryjnej, które mogą wpływać na stan aktywacji układu odpornościowego i interpretację eksperymentów w różnych laboratoriach. Dalsza identyfikacja odrębnych komensalnych i patogennych bakterii jelitowych oraz ich zdolność do kolonizacji i inwazji odrębnych przedziałów GIT pozwoli lepiej zrozumieć wzajemne oddziaływanie między różnymi bakteriami oraz między bakteriami a gospodarzem w fizjologii i chorobie. Podziękowania H. H. Continue reading „Komórki dendrytyczne i jelitowa flora bakteryjna: rola zlokalizowanych śluzówkowych odpowiedzi immunologicznych ad 5”

Estrogen odmawia AIRE ad

(B) Kompleksy estrogenowe (E) / ER obniżają poziom AIRE poprzez metylację DNA. Chociaż mechanizm nie jest znany, ER może potencjalnie ułatwiać aktywność DNMT lub wiązać się z innymi czynnikami transkrypcyjnymi w celu wywołania metylacji DNA. Metylacja DNA powoduje wyciszenie genu AIRE z obniżoną zależną od AIRE ekspresją TSA, ucieczką samoreaktywnych komórek T z selekcji negatywnej i zmniejszeniem rozwoju Treg. Te efekty estrogenowe przyczyniają się do zwiększonej podatności na autoimmunizację. Podczas gdy genetyka jest głównym czynnikiem determinującym predyspozycje do chorób autoimmunologicznych, jasne jest, że płeć odgrywa także decydującą rolę w rozwoju choroby. Continue reading „Estrogen odmawia AIRE ad”

Określenie roli homeoproteiny Six1 w EMT i guzogeneza sutka czesc 4

Przedstawiono dowody ujawniające, w jaki sposób Six1 może działać w celu promowania nowotworów na najwcześniejszych etapach rozwoju poprzez zastosowanie nowych transgenicznych myszy, które indukowalnie eksprymują Six1 w mysich komórkach nabłonka sutka. Ekspresja szóstki doprowadziła do hiperplazji nabłonka i ekspansji pęcherzyków w ciągu pierwszych kilku tygodni. Ciągła ekspresja Szóstki doprowadziła do powstania agresywnych nowotworów charakteryzujących się wysoce rozbieżnym różnicowaniem nabłonka, obejmującym regiony wykazujące dowody EMT. Wykazano również, że ekspresja Six1 zwiększa frakcję komórek nabłonka wyrażających charakterystykę macierzystych / progenitorowych sutków: wyizolowane komórki nabłonka pierwotnego myszy ekspresjonujących Six1 wykazały zwiększoną ekspresję markerów powierzchni komórkowej CD24 i CD29 związanych z komórkami macierzystymi / progenitorowymi. zwiększony wzrost jako mammosfery, test odzwierciedlający samoodnawianie komórek. Continue reading „Określenie roli homeoproteiny Six1 w EMT i guzogeneza sutka czesc 4”

Nowy kierunek terapii genowej: specyficzny transfer lentiwirusowy genu intratymicznego limfocytów T cd

Ostatnio wykazano jednak, że insercja wektorów onkoowirusowych zachodzi preferencyjnie w pobliżu miejsc startu transkrypcji genów, potencjalnie zwiększając ryzyko zmiany ekspresji sąsiednich genów endogennych, podczas gdy wykazano, że wektory lentiwirusowe integrują się w obrębie genów jeszcze bardziej preferencyjnie, ale ponad na całej długości jednostek transkrypcyjnych zamiast blisko startowych miejsc transkrypcyjnych, w układzie prawdopodobnie mniej prawdopodobnym, aby wpływać na regulację endogennego genu (7. 9). Zdarzenia insercyjne związane z wektorami retrowirusowymi i lentiwirusowymi są również wzmocnione w aktywnie ekspresjonowanych genach. Obecne wektory lentiwirusowe mają delecje swoich regionów wzmacniacza i promotora i zamiast tego wykorzystują wewnętrzne elementy regulatorowe swoiste dla transgenu. Zatem wektory te mogą mniej aktywować sąsiadujące genomowe jednostki transkrypcyjne niż silne konstytutywne elementy regulatorowe obecne w długich końcowych powtórzeniach wszystkich obecnie wykorzystywanych standardowych wektorów retrowirusowych (8). Continue reading „Nowy kierunek terapii genowej: specyficzny transfer lentiwirusowy genu intratymicznego limfocytów T cd”

Warianty sekwencji MEF2A i choroba wieńcowa: zmiana serca ad 5

Warto zauważyć, że w wielu innych badaniach poszukiwano powiązania z przedwczesnym CAD i / lub MI i nie podkreślono powiązania z tym locus (1, 11-15), w tym dużego badania wykonanego przez autorów oryginalnego artykułu na temat MEF2A w nauce (11). Podsumowując, MEF2A może odgrywać ważną rolę w biologii sercowo-naczyniowej, a rzadkie warianty w MEF2A mogą wpływać na jego aktywność jako czynnika transkrypcyjnego in vitro, ale dostępne dowody genetyczne nie pokazują, że te mutacje odgrywają przyczynową rolę w CAD i / lub lub MI u ludzi. Podczas gdy dalsza analiza MEF2A może pomóc w uporządkowaniu jej roli, badania te (2. 4) są również cenne w przypominaniu nam, że replikacja i mnogość w ludzkich badaniach genetycznych są niezwykle ważne; te studia łączące implikują region, a nie pojedynczy gen; istnieją ograniczenia w ekstrapolacji ze skutku funkcjonalnego in vitro na konsekwencje medyczne in vivo; i że wyzwaniem jest określenie sposobu dziedziczenia i właściwej definicji fenotypu dla powszechnych chorób. Postępy w technologii ułatwiają gromadzenie takich danych (ale nie jest to łatwiejsze do interpretacji!), Zasady te będą coraz ważniejsze w nadchodzących latach. Continue reading „Warianty sekwencji MEF2A i choroba wieńcowa: zmiana serca ad 5”

Lenti na czerwono: postęp w terapii genowej ludzkiej hemoglobinopatii ad

W przypadku ludzkiej (3 -globiny, wysiłki te doprowadziły do początkowych sukcesów w uzyskiwaniu leczniczych poziomów specyficznej dla linii ekspresji a-globiny w potomstwie mysich komórek macierzystych przez dwie grupy badawcze (12, 13). W tym wydaniu JCI Imren i in. (14) wykazują, że ludzkie komórki macierzyste i progenitorowe transdukowane wektorem lentiwirusowym kodującym transgen. -Globin i wszczepiane do niedoboru odpornościowego myszy, eksprymują ludzką. -Globinę w ich potomstwie erytroidalnym na poziomach, które można by było przewidzieć w celu poprawy fenotypu sierpowatokomórkowego. Continue reading „Lenti na czerwono: postęp w terapii genowej ludzkiej hemoglobinopatii ad”