Regeneracja śródbłonka jako nowa strategia terapeutyczna ostrego uszkodzenia płuc

Ostre uszkodzenie płuc (ALI) charakteryzuje się napływem obfitego w białko płynu obrzękniętego do przestrzeni powietrznych ze względu na zwiększoną przepuszczalność bariery pęcherzykowo-włośniczkowej. Uważa się, że mediatory zapalne odgrywają kluczową rolę w patogenezie tego zaburzenia. W tym wydaniu JCI Zhao i in. donoszą, że czynnik transkrypcyjny M1 (FoxM1) typu widełkowego indukuje regenerację śródbłonka i tym samym przywraca funkcję bariery śródbłonka po ALI (patrz odnośny artykuł zaczynający się na stronie 2333). Ich odkrycia podnoszą intrygującą możliwość, że promowanie regeneracji śródbłonka może być nową strategią terapeutyczną dla ALI. Patofizjologia ostrego uszkodzenia płuc Ostre uszkodzenie płuc (ALI) i jego cięższa postać, zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS), charakteryzuje się ostrym procesem zapalnym w przestrzeni powietrznej i miąższu płucnym (1). Te zespoły kliniczne są objawami utraty funkcji barierowej komórek nabłonka pęcherzyków płucnych i śródbłonka naczyń włosowatych płuc, prowadzących do niewydolności oddechowej. Dane epidemiologiczne sugerują, że roczna zapadalność na ALI / ARDS w Stanach Zjednoczonych wynosi 75 na 100 000 mieszkańców. Chociaż istnieją dowody na to, że śmiertelność u pacjentów z ALI / ARDS zmniejszyła się w ciągu ostatnich 10 lat, utrzymuje się na wysokim poziomie 30%. 40% i nadal jest ważną przyczyną śmierci u pacjentów w stanie krytycznym. Przebieg kliniczny ALI jest złożonym, zmiennym procesem związanym z ciężką dysfunkcją płuc. Pierwszym etapem, fazą wysiękową, jest ostra odpowiedź zapalna z towarzyszącym znacznym napływem neutrofili uszkadzających komórki nabłonka i śródbłonka (Figura 1). Wynikająca z tego śmierć komórek nabłonkowych typu I wywołuje załamanie wymiany gazowej i funkcji barierowej płuc i wiąże się z zalewaniem przestrzeni powietrznych bogatym w białko płynem obrzękłym. Cechami histologicznymi są gęste błony hialinowe i zapaść pęcherzykowa. Uszkodzenie komórek nabłonkowych typu II zmniejsza wytwarzanie środka powierzchniowo czynnego i upośledza usuwanie obrzęku płynu z przestrzeni pęcherzykowej. Uszkodzenie śródbłonka prowadzi do poszerzenia połączeń komórkowych i rozerwania błony naczyń włosowatych, powodując wyciek naczyń włosowatych i obrzęk. Faza proliferacyjna charakteryzuje się proliferacją komórek typu II z reliningiem denudowanej błony podstawnej. Towarzyszy temu wrastanie komórek mezenchymalnych, takich jak fibroblasty, do tkanki ziarninowej, a następnie odkładanie się kolagenu i migracja komórek nabłonkowych ponad powierzchnię organizującą ziarninową tkankę. Niektórzy pacjenci mają nieskomplikowany przebieg, a zaburzenie szybko ustępuje; jednak niewystarczająca naprawa prowadzi do fazy zwłóknienia, która jest identyfikowana przez odkładanie się nadmiaru kolagenu i macierzy zewnątrzkomórkowej i jest związana ze zwłóknieniem ściany pęcherzyków płucnych
[przypisy: laboratorium mikrobiologiczne, dicortineff krople, prezent na imieniny dla mężczyzny ]
[patrz też: immunotrofina cena, dicortineff krople, vitotal opinie ]