Regeneracja śródbłonka jako nowa strategia terapeutyczna ostrego uszkodzenia płuc cd

Ekspresja FoxM1 jest zwiększona podczas regeneracji wątroby po urazie. Przedwczesna ekspresja FoxM1 w regenerującej się wątrobie przyspiesza początek replikacji i mitozy DNA hepatocytów poprzez modulowanie ekspresji genów regulatorowych cyklu komórkowego, takich jak cyklinozależne inhibitory kinazy, cykliny i cykl 25 podziałów komórkowych (Cdc25) fosfataz w kierunku proliferacji ( 10). Odwrotnie, specyficzna dla hepatocytów delecja genu FoxM1 znacząco osłabia regenerację wątroby po urazie (11) i hamuje rozwój raka wątrobowokomórkowego (12). Wszechobecna ekspresja FoxM1 przyspiesza proliferację odrębnych typów komórek płuc, takich jak komórki nabłonkowe i śródbłonkowe, po uszkodzeniu płuc indukowanym przez chemikalia (13), co wskazuje, że FoxM1 sprzyja proliferacji różnych typów komórek. Figura 2 Ocena aktywności FoxM1 i jej cząsteczek docelowych w dół. Continue reading „Regeneracja śródbłonka jako nowa strategia terapeutyczna ostrego uszkodzenia płuc cd”

Regeneracja śródbłonka jako nowa strategia terapeutyczna ostrego uszkodzenia płuc ad

Złożona sieć cytokin inicjuje i wzmacnia odpowiedź zapalną w ALI. Te cząsteczki są wytwarzane lokalnie w płucach przez makrofagi pęcherzykowe, komórki nabłonkowe i fibroblasty i sprzyjają uszkodzeniom komórek nabłonka i śródbłonka zależnych od neutrofili. Brak równowagi między śmiercią komórek a trwałym uszkodzeniem i naprawą wydaje się być główną patogenezą ALI. Ryc. Komórkowe mechanizmy ALI. Continue reading „Regeneracja śródbłonka jako nowa strategia terapeutyczna ostrego uszkodzenia płuc ad”

Regeneracja śródbłonka jako nowa strategia terapeutyczna ostrego uszkodzenia płuc

Ostre uszkodzenie płuc (ALI) charakteryzuje się napływem obfitego w białko płynu obrzękniętego do przestrzeni powietrznych ze względu na zwiększoną przepuszczalność bariery pęcherzykowo-włośniczkowej. Uważa się, że mediatory zapalne odgrywają kluczową rolę w patogenezie tego zaburzenia. W tym wydaniu JCI Zhao i in. donoszą, że czynnik transkrypcyjny M1 (FoxM1) typu widełkowego indukuje regenerację śródbłonka i tym samym przywraca funkcję bariery śródbłonka po ALI (patrz odnośny artykuł zaczynający się na stronie 2333). Ich odkrycia podnoszą intrygującą możliwość, że promowanie regeneracji śródbłonka może być nową strategią terapeutyczną dla ALI. Continue reading „Regeneracja śródbłonka jako nowa strategia terapeutyczna ostrego uszkodzenia płuc”

IL-1 i miażdżyca: mysi zwrot w ewoluującą ludzką historię czesc 4

Alexander i jego koledzy dostarczyli dane sugerujące, że sygnalizacja IL-1 zwiększa ekspresję metaloproteinazy 3 (MMP3) i że względny niedobór MMP3 u zwierząt z niedoborem IL-1R1 (3 może przyczyniać się do obserwowanych fenotypów naczyniowych miażdżycy. Te wyniki u myszy można interpretować jako zgodne z ochronną rolą sygnalizacji IL-1 w zaawansowanych blaszkach miażdżycowych. Implikacje dla IL-1. zahamowanie u ludzi. Odkrycia Aleksandra i wsp. Continue reading „IL-1 i miażdżyca: mysi zwrot w ewoluującą ludzką historię czesc 4”

Immunoterapia anty-TNF i reaktywacja gruźlicy: ujawniono inny mechanizm czesc 4

W przeciwieństwie do tego etanercept nie powoduje apoptozy komórek wykazujących ekspresję TNF w błonie komórkowej (17,19, 20). Dodatkowo, linie komórkowe transfekowane TNF błoną stosowano do oceny cytotoksyczności zależnej od dopełniacza (CDC) i zależnej od przeciwciał cytotoksyczności komórkowej (ADCC); podczas gdy oba etanercept i infliksymab prowadzą do ADCC, tylko infliksymab indukuje CDC (20, 21). Zgodnie z tymi wynikami Bruns i in. (3) ujawnił, że komórki TEMRA są wrażliwe na CDC w obecności infliksymabu (Ryc. 1). Continue reading „Immunoterapia anty-TNF i reaktywacja gruźlicy: ujawniono inny mechanizm czesc 4”

Immunoterapia anty-TNF i reaktywacja gruźlicy: ujawniono inny mechanizm cd

Czyniąc to, ujawniają to, co uważamy za nowy potencjalny mechanizm neutralizacji TNF w celu promowania postępu gruźlicy. Wcześniejsze badania na myszach i embrionach danio pręgowanych wykazały zmienny wzrost obciążenia prącia w nieobecności TNF, od małych zmian do wielu rzędów wielkości (10. 13). Obserwacje te wskazują, że TNF bezpośrednio przyczynia się do kontroli prątków w makrofagach ziarniaka (10) i może również działać pośrednio w celu powstrzymania wzrostu prątków poprzez modulację tworzenia i / lub utrzymywania ziarniaków. Dodatkowe dowody sugerują, że blokada TNF może upośledzać kontrolę prątków w wyniku działania na limfocyty T. Continue reading „Immunoterapia anty-TNF i reaktywacja gruźlicy: ujawniono inny mechanizm cd”

Immunoterapia anty-TNF i reaktywacja gruźlicy: ujawniono inny mechanizm ad

Tutaj omawiamy wpływ tych odkryć, ponieważ odnoszą się one do istniejącej wiedzy na temat komórek T CD8 + i TNF w odporności na M. tuberculosis. Komórki T CD8 + i odporność na M. tuberculosis Odporność komórkowa jest kluczowa dla kontroli zakażenia M. tuberculosis i od dawna uznaje się, że komórki T CD4 + są ważnymi mediatorami odporności na M. Continue reading „Immunoterapia anty-TNF i reaktywacja gruźlicy: ujawniono inny mechanizm ad”

Immunoterapia anty-TNF i reaktywacja gruźlicy: ujawniono inny mechanizm

Immunoterapia anty-TNF zrewolucjonizowała leczenie niektórych chorób zapalnych, takich jak RA. Jednakże głównym problemem jest to, że pacjenci otrzymujący tę terapię mają zwiększone ryzyko infekcji grzybiczej i bakteryjnej, szczególnie reaktywacji utajonej gruźlicy (TB). W tym numerze JCI, próbując zrozumieć, w jaki sposób immunoterapia anty-TNF wpływa na mechanizmy gospodarza wymagane do kontrolowania TB, Bruns i współpracownicy badali wpływ infliksymabu terapeutycznego anty-TNF na specyficzne ludzkie limfocyty Mycobacterium tuberculosis (patrz odnośny artykuł początek na stronie 1167). Autorzy podają, że podzbiór CD45RA + wyrażający granulkiny komórek T CD8 + efektorowych, który przyczynia się do zabijania wewnątrzkomórkowej M. tuberculosis, jest zubożony in vivo przez infliksymab u pacjentów z RZS i że komórki te są podatne na lizę za pośrednictwem dopełniacza. Continue reading „Immunoterapia anty-TNF i reaktywacja gruźlicy: ujawniono inny mechanizm”

Regeneracja śródbłonka jako nowa strategia terapeutyczna ostrego uszkodzenia płuc ad 5

Można tego dokonać wprowadzając geny promujące FoxM1 lub cykl komórkowy do śródbłonka płucnego, chociaż musimy dokładnie zbadać jego wpływ na nowotworzenie. Uważa się, że leczenie czynnikami wzrostu, takimi jak czynnik wzrostu hepatocytów i czynnik wzrostu keratynocytów, sprzyja regeneracji komórek nabłonka i śródbłonka w modelach zwierzęcych (19) i może być skuteczne u pacjentów z ALI. Inne podejście do leczenia ALI może obejmować wykorzystanie komórek macierzystych do regeneracji uszkodzonej tkanki płucnej. Badania rekonstrukcji szpiku kostnego wykazały, że te komórki macierzyste mają potencjał różnicowania się w komórkach nabłonka i śródbłonka w płucach (20). Dożylna infuzja komórek macierzystych pochodzących ze szpiku kostnego może być korzystna w ALI, ponieważ mikrokrążenie płucne jest pierwszym napotkanym naczyniem kapilarnym, a tym samym pułapką komórek macierzystych, które mogą pomóc w regeneracji śródbłonka płucnego po urazie. Continue reading „Regeneracja śródbłonka jako nowa strategia terapeutyczna ostrego uszkodzenia płuc ad 5”

Alchemia naprawy ścięgien: elementarz dla szalonego naukowca (S)

Podczas rozwoju kręgowców, mezenchymalne komórki progenitorowe zdolne do tworzenia kości, chrząstki, mięśni, tłuszczu lub ścięgien powstają z grzebienia nerwowego lub somitycznej mezodermy. Programy transkrypcyjne określające losy komórek mezenchymalnych są inicjowane i modyfikowane przez sygnały parakrynne dostarczane przez TGF-a. Przyłącza się do członków nadrodziny i pośredniczy częściowo w regulowanym montażu kompleksów wielobiałkowych czynników transkrypcyjnych zawierających smad. W tym wydaniu JCI Hoffmann i współpracownicy stwierdzili, że aktywacja Smad8 prowadzi do tworzenia się ścięgien z komórek C3H10T1 / 2, mysich linii komórkowych, które podsumowują wiele cech normalnych multipotencjalnych komórek mezenchymalnych (patrz odnośny artykuł zaczynający się na stronie 940). Komórki zaprogramowane na los komórek tenocytów in vitro wytwarzały szczepy tenogenic in vivo. Continue reading „Alchemia naprawy ścięgien: elementarz dla szalonego naukowca (S)”