Określenie roli homeoproteiny Six1 w EMT i guzogeneza sutka

Geny Homeobox (Hox) kodują czynniki transkrypcyjne, które działają jako krytyczne regulatory wzrostu i różnicowania podczas embriogenezy. Podczas gdy w wielu badaniach zidentyfikowano zwiększoną ekspresję genów Hox w nowotworach, o wiele mniej wiadomo o mechanistycznej podstawie, dzięki której geny Hox ułatwiają rozwój nowotworu. W tym wydaniu JCI McCoy i współpracownicy wykazali, że transgeniczne myszy, które eksprymują homeoproteinę Six1 w komórkach nabłonka sutka, wykazują wzrost populacji komórek macierzystych / progenitorowych, a następnie rozwój guza, podczas gdy w osobnym badaniu Micalizzi i współpracownicy wykazują, że nadekspresja Six1 ułatwia przerzuty do komórek raka sutka, wywołując przemianę nabłonkowo-mezenchymalną (EMT) (patrz powiązane artykuły zaczynające się odpowiednio na stronach 2663 i 2678). Ich odkrycia sugerują, że Six1 jest centralnym mediatorem rozwoju raka piersi. Progresja raka piersi jest wysoce zorkiestrowanym procesem, który jest czymś więcej niż tylko nabyciem zwiększonej zdolności proliferacji komórkowej. Pierwszym krokiem w rozwoju raka piersi, proliferacji komórek nabłonka do światła centralnego, jest nabycie przez komórki rakowe zdolności do unikania ograniczeń strukturalnych i biochemicznych narzuconych przez interakcje macierzy pozakomórkowej między komórkami i komórkami. Progresja od wczesnej choroby proliferacyjnej poprzez raka przewodowego in situ do inwazyjnego raka sutka wymaga zdolności do rozbicia błony podstawnej i interakcji z zewnątrzkomórkową macierzą zrębu. Ostateczny rozwój możliwości przerzutów, najbardziej śmiertelny i najmniej uleczalny etap progresji raka sutka, wymaga od komórek nowotworowych oddzielenia się od rodzicielskiej masy guza, do wewnątrznaczyniowego, a następnie wynaczynienia z układu naczyniowego, oraz do osadzenia i wzrostu w odległym miejscu . Wszystkie te etapy, od początkowego rozpadu struktury tkankowej, przez zwiększoną inwazyjność i ostateczny rozkład w całym ciele, są charakterystycznymi cechami przejścia nabłonkowo-mezenchymalnego (EMT), procesu rozwojowego, w którym adhezyjne komórki nabłonkowe nabywają ruchliwą i migrującą charakterystykę komórki mezenchymalne (1). Zarówno rozwojowe, jak i patologiczne EMT wiążą się z dramatycznymi zmianami wzorców ekspresji genów, a ostatnie badania wykazały, że wiele czynników transkrypcyjnych regulujących rozwój EMT, w tym ślimak, ślimak i twist, jest również aktywowanych podczas progresji raka piersi (2). ). Ustalenie, że czynniki transkrypcyjne biorące udział we wczesnych etapach rozwoju również ulegają reaktywacji w nowotworach, daje możliwość całkowicie nowych celów interwencji terapeutycznej. Jednakże, pomimo znacznych ostatnich wysiłków badawczych zmierzających do zrozumienia, w jaki sposób kontrolowana jest EMT podczas progresji raka piersi, jasne jest, że nasze zrozumienie tego procesu jest wciąż niepełne. EMT jako źródło różnorodności komórkowej Oprócz morfogenezy tkankowej, EMT w rozwoju odgrywa ważny pierwszy etap w generowaniu różnych typów komórek i tkanek, ponieważ komórki, które przeszły EMT i migrują do różnych punktów w organizmie, mogą się odróżnicować do komórek nabłonkowych ( proces znany jako przemiana mezenchymalna-nabłonkowa [MET]) lub w inne typy komórek (1)
[hasła pokrewne: rumień na twarzy przyczyny, jak oddychać przy bieganiu, lekarz medycyny pracy stargard ]
[przypisy: dieta bezglutenowa efekty, rezonans magnetyczny koszt, lekarz medycyny pracy stargard ]